Jesteśmy tylko na chwilę
Anna Hlebowicz

Zapraszamy na wyjątkową wystawę „Jesteśmy tylko na chwilę” Anny Hlebowicz – artystki, która w swoich pracach przygląda się temu, co kruche, przemijające i jednocześnie nieustannie powracające.
Jej tkaniny powstają z fascynacji naturą i uważną jej obserwacją. Odnoszą się do rytmu, cykliczności i powtarzalności. Geometryczne formy, subtelne struktury, światło i kolor tworzą kompozycje, które z jednej strony przyciągają swoją harmonią i minimalizmem z drugiej – skłaniają do zatrzymania się i refleksji nad czasem, trwaniem i ulotnością.

Wernisaż: 20 września – niedziela, godz. 17:00
📍Galeria Piwniczka

Anna Hlebowicz urodziła się w 1986 r. w Sokółce na Podlasiu. Ukończyła Liceum Plastyczne im. Artura Grottgera w Supraślu. Studia rozpoczęła na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Akademickie poszukiwania twórcze obejmowały nie tylko malarstwo i rysunek, ale także struktury wizualne, tkaninę artystyczną, fresk i sgraffito. Uczęszczała do pracowni Technologii i Technik Malarstwa Ściennego prowadzonej przez prof. Edwarda Tarkowskiego. Warsztat tkacki doskonaliła pod okiem prof. Doroty Grynczel. W 2011 r. Anna Hlebowicz obroniła dyplom z malarstwa sztalugowego w pracowni prof. Stanisława Baja. Najważniejszym źródłem inspiracji twórczych dla artystki są podlaskie pejzaże rodzinnych Krynek. W 2019 roku obroniła doktorat na ASP w Warszawie na Wydziale Malarstwa. Jest kuratorką programową Galerii Test w Warszawie, autorką licznych wystaw indywidualnych i zbiorowych.

——————————————-

„Gdy niebo z granatowego staje się czarne.”
Gdy niebo z granatowego staje się czarne, a nad nami migoczą miliony gwiazd, mamy chwilę, by oderwać się od codziennych trosk i zobaczyć, jak małe są nasze problemy wobec ogromu wszechświata. Ten obraz często powraca w mojej myśli – jest przypomnieniem, że nawet w najciemniejszych momentach zawsze można dostrzec piękno i odnaleźć nadzieję. To właśnie te chwile zainspirowały mnie do stworzenia tej wystawy, która jest zaproszeniem do refleksji nad naszym światem i kondycją człowieka.

Żyjemy w czasach pełnych napięć i niepewności. Wojny, które jeszcze niedawno wydawały się odległe, teraz dzieją się blisko, tuż za granicą. Obrazy cierpienia, strachu i zniszczenia wkradają się do naszej świadomości z każdą wiadomością. W tym chaosie potrzebujemy spojrzeć głębiej, poza powierzchnię wydarzeń, by dostrzec ludzkie emocje i historie, które się za nimi kryją.

Zmiany klimatyczne to kolejne wyzwanie, które przypomina nam o naszej kruchości wobec potęgi natury – tej, która daje i odbiera. W czasach niepewności szukam w sztuce odpowiedzi, refleksji, zrozumienia. W mojej twórczości staram się uchwycić ludzkie historie – chwile wielkiej radości i głębokiego smutku, które przypominają nam, że wszyscy jesteśmy częścią większej całości, a nasze życia są splecione ze sobą jak nici w tkaninie.

Chcę, aby moje prace uczyły empatii i pozwalały każdemu, kto na nie patrzy, wczuć się w emocje drugiego człowieka. Dlatego posługuję się językiem emocji, formami abstrakcyjnymi, znakami i symbolami, otwartymi na interpretację. Wierzę, że sztuka może być mostem łączącym ludzi, ułatwiającym zrozumienie i wywołującym współczucie.

Natura jest dla mnie nieustannym źródłem inspiracji. Widziana jako ulotna, ale też trwała, odzwierciedla nasze losy poprzez cykle narodzin i śmierci. Motyw koła, często obecny w moich pracach, symbolizuje rytm życia, przemiany i powroty. Jest znakiem nieskończoności, ale i przypomnieniem naszej małości wobec nieskończoności.

Jeans, główny materiał mojej sztuki, to coś więcej niż tkanina – to ślad życia swoich właścicieli, pamięć ich emocji i codziennych zmagań. Starzeje się i zmienia, jak my. Czerń, którą często wykorzystuję, jest kolorem pełnym spokoju i smutku, refleksji nad tym, co dzieje się wokół i
wewnątrz nas, odzwierciedlając moje odczucia wobec współczesnych czasów – niepokoju, ale i nadziei.

Tkanie i haftowanie to dla mnie więcej niż technika. To akt twórczy, proces wymagający cierpliwości i systematyczności, dający poczucie stabilności w niestabilnym świecie. Każda nitka, każdy splot to kolejna historia, emocja, którą chcę przekazać. Łącząc malarstwo, rzeźbę i relief, tworzę prace balansujące między abstrakcją a symbolem, które zachęcają do refleksji i poszukiwania własnych znaczeń.

Poprzez sztukę zapraszam do wspólnej podróży w głąb ludzkiej duszy, do zastanowienia się nad tym, co naprawdę nas otacza. Wierzę, że możemy nauczyć się dostrzegać piękno w chaosie codziennego życia i zrozumieć, że mimo przeciwności zawsze możemy spojrzeć w górę i znaleźć ukojenie. Chcę, byśmy wspólnie poszukiwali sensu i piękna, stawali się bardziej ludzcy, empatyczni i otwarci na to, co naprawdę ważne.
Anna Hlebowicz
-———————————————————